باب 9 وجوب پرداخت بدهى با مطالبه و حرمت تأخير در فرض توانگرى و ردّ نيكو در فرض تنگدستى و حكم خوددارى كننده از پرداخت بدهى 1179 - ( 1 ) ابو بصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « بدهى بر سه گونه است : شخصى هرگاه طلبكار است مهلت مىدهد و هرگاه بدهكار است مىپردازد و به تأخير نمىاندازد ، پس اين كار به سود اوست نه به زيانش و شخصى هرگاه طلبكار است مىگيرد و هرگاه بدهكار است مىپردازد ، پس اين كار نه به سود اوست و نه به زيانش و شخصى هرگاه طلبكار است ، مىگيرد و هرگاه بدهكار است ، امروز و فردا مىكند ، پس اين كار به زيان اوست نه به سودش . » 1180 - ( 2 ) در حديث نهىهاى پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه آن حضرت فرمود : « هركس در پرداخت حق كسى امروز و فردا كند ، با اين‌كه قدرت بر پرداخت آن را دارد ، هر روز گناه ماليات‌گير براى اوست . » 1181 - ( 3 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه آمده است : « يكى از سخنان كوتاه و پر معناى رسول خدا صلى الله عليه و آله كه پيش از وى سابقه نداشته ، اين است : تأخير انداختن توانگر در پرداخت بدهى ، ظلم است . » 1182 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « گواهى متّهم . . . و گواهى كسى كه براى طلبكار خويش امروز و فردا مىكند - در حالى كه توانگر است - پذيرفته نيست . » 1183 - ( 5 ) مجاشعى گويد : « محمد بن جعفر عليه السلام از پدرش امام صادق عليه السلام براى من روايت كرد و همچنين امام رضا عليه السلام از پدرش - موسى بن جعفر عليه السلام - از امام صادق عليه السلام از نياكانش از امير مؤمنان عليه السلام براى من روايت كرد كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : تأخير توانگر در پرداخت بدهى ، مجازات و ريختن آبروى او را حلال مىكند ، تا وقتى كه بدهى او در مورد ناخشنودى خداوند نباشد . »